نجاتى ( 1284 ) استاد محمد على نجاتى ، فرزند غلامحسين خان ، در سال 1324 هجرى قمرى در تهران چشم به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در آموزشگاههاى اسلام و ثروت به پايان رسانيد . نجاتى ازآن‌پس كه تحصيلات كلاسيك خود را به انجام رسانيد به كسب علوم ادبى و عربى پرداخت و از افاضل عصر دانش اندوخت و بهره‌ها گرفت ، بخصوص از محضر وحيد دستگردى مايه‌هاى ادبى اخذ كرد و قريب ده سال به عنوان مدير داخلى مجلهء ارمغان با وى همكارى كرد و در تصحيح متون ادبى ياور و همكار نزديك او بود و چند سال نيز به عنوان معاون كتابخانهء ملى مشغول خدمت گرديد . نجاتى در سال 1310 شمسى وارد خدمت ارتش گرديد و در ژاندارمرى كل كشور در سمتهاى مختلف انجام‌وظيفه كرد و تا درجه سرهنگى پيش رفت تا بازنشسته گرديد . در چند سال قبل براثر تصادف با اتومبيل و شكستگى استخوان خانه‌نشين شد و دوستانش هر هفته روزهاى شنبه در منزل وى اجتماع كرده و انجمن ادبى را تشكيل مىدهند و از محضرش استفاده مىنمايند . از آثار اوست : ترجمهء كتاب عجايب المقدور فى مثالب تيمور ، تأليف ابن عربشاه ، كه تاكنون دوبار تجديد چاپ شده است . نجاتى شاعرى توانا و اديبى آگاه است و در سرودن شعر درگذشته به جنبهء فكاهى و انتقادى آن بيشتر پرداخته و با برگزيدن اين شيوه از سبك و اسلوب اساتيد ادب فارسى پيروى مىكند . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :